Donderdagmorgen ben ik samen met collega
coureur Roland, & zijn Brabantse monteur Cor, op de boot gestapt richting
mijn favoriete circuit Cadwell Park. Marcel kon door omstandigheden dit keer
helaas niet mee. Na aankomst in Harwich is het nog zo'n 4,5 uur rijden over
veelal binnenwegen.Voorafgaande keren namen wij telkens de middagboot van
16:00 uur maar dan reden wij in het donker en kwamen wij pas na middernacht
aan.
Door nu de ochtendboot te nemen kwamen wij
aan het eind van de middag aan op het circuit om het kampement met daglicht op
te kunnen zetten. Bijkomend voordeel is dat wij van het fraaie landschap
konden genieten. Aangekomen op het circuit hebben wij in de stromende regen de
tent opgezet. Het regende flink tot laat in de nacht.
Op vrijdagmorgen was het droog evenals de
baan, & kon er 3x 20 min. getraind worden. De 1e sessie heb ik gebruikt om
de gereviseerde motor in te rijden, de overige sessies kon de gaskraan weer
vol open. s' Middags de motor geheel geïnspecteerd en alles bleek in orde. Op
de zaterdagmorgen kregen wij de gelegenheid om 10 min. te trainen, ondanks de
toegenomen wind functioneerde de motor goed zodat ik de
versnellingsbak/gearing niet hoefde aan te passen. Tijdtrainingen om je
startplaats te bepalen kennen ze hier niet. Bij de inschrijving krijg je het
programmaboekje met daarin je startplaats. In de 1e race vertrok ik van de 23e
plaats (25 starters) en al vrij snel zat ik in een groep van 5 rijders die
goed aan elkaar gewaagd waren. Na diverse positiewisselingen kwam ik na 7
ronden (circuitlengte was 3490 m) als 20e over de streep.
De handicap in Engeland is nog steeds dat ze
hier met avgas rijden waardoor de motoren meer trekkracht hebben en veel beter
reageren op het gas. Mijn motor is geheel gemaakt voor het gebruik van
loodvrije benzine zodat het voor mij onmogelijk is ook avgas te
gebruiken.
Vanaf de 12e startplaats in race 2 vertrok
ik redelijk en met een hoop duw & trekwerk kwamen wij de eerste ronden
door. Toen er later ook nog enkele rijders crashten viel het veld flink uit
elkaar. In de laatste ronde kregen wij ook nog de rode vlag vanwege een
gevallen rijder die wel op een zeer gevaarlijke plek lag. Als 19e werd ik
afgevlagd. Zaterdagavond de motor wederom geheel geïnspecteerd voor de races
op zondag.
Zondagmorgen vroeg werden wij nog verrast
door een regenbui. Gelukkig zou het, ondanks verdere dreiging de gehele dag
droog blijven en werden de races op een droge baan verreden. s Morgens was er
nog wel een training van 2x 10 min. voor de nieuwe rijders en voor rijders
welke op de zaterdag problemen hadden gehad. De startopstellingen bleven
hetzelfde als op de zaterdag (race 1: 23e & race 2: 12e). Vlak voor de 1e
race constateerde ik nog 2 scheuren in de voorband. Waarschijnlijk een
fabricagefout (koordlaag gescheurd) en heb ik dus snel een andere band
gemonteerd.
Gestart vanaf een 23e plek verliep de race
goed en kwam ik na 7 ronden als 18e over de streep. s' middags volgde race 2
en naarmate de start dichterbij kwam was ik behoorlijk gespannen want ik was
er wel op gebrand om mijn beste weekend prestatie neer te zetten. Zelfs op de
startstreep stond ik nog enigszins te shaken. Maar ja, zoals zo vaak: hoe
prettiger je wordt, hoe meer fouten je vaak maakt. De start verprutste ik
volkomen en ging als laatste de 1e bocht in. Naarmate de race vorderde
verremde ik mij nog een keer en met een race van 7 ronden maak je niet al te
veel verloren terrein goed. Een 19e plaats was de einduitslag aan de
streep.
Zondagavond wederom in de regen het
kampement opgebroken en bijtijds de kribbe opgezocht. Maandagmorgen vroeg heb
ik met een brok in de keel mijn favoriete circuit verlaten richting de boot in
Harwich. Wederom een jaar wachten om hier weer te kunnen rijden. Tijdens de
overtocht werden mijn zeebenen goed op de proef gesteld. Halverwege de reis
werden wij zelfs overvallen door een windkracht 8! Maar ja, je moet er wat
voor over hebben om op de Engelse circuits te kunnen rijden.
Assen 1-2 juni.
"Door het oog van de naald'
Met de goede herinneringen in het achterhoofd
van het raceweekend in Chimay (B) zijn we vrijdagavond goedgemutst afgereisd
naar het circuit van Assen. Zaterdagmorgen begon om 10:00 uur de eerste
tijdstraining. Rustig ga ik de baan om alles op te laten warmen, echter bij het
aanremmen van de chicane voor start/finish functioneerden de remmen niet. Omdat
ik nog rustig reed kon ik nog ongeschonden door de chicane komen en heb daarna
de motor uit laten rollen om tot stilstand te komen.
Achteraf heb ik veel geluk gehad want het
gebeurde in de eerste ronde, op het langzaamste gedeelte van de baan, anders was
een flinke crash onvermijdelijk geweest. Wel jammer overigens dat ik
gelijk de 1e training moest missen en die als toeschouwer moest volgen. Voor de
2e tijdstraining heb ik het remsysteem weer gerepareerd. In deze 2e training
moest het dus wel even gaan gebeuren, want de jongens vooraan met hun 'dure'
topmachines gaan flink hard in de rondte.
De gehele training (40 minuten) verliep boven
verwachting met goede rondetijden. Mijn snelste tijd was zelfs 4 seconden
sneller dan mijn kwalificatietijd van de voorgaande race hier op Assen. Hier was
ik dus zeer content mee, zeker door het missen van de 1e tijdstraining. Ondanks
deze veel snellere tijd moest er nog wel even gerekend worden want de jongens
voorin waren ook sneller rond gegaan. Kwam ik de vorige race nog 0,026 seconden
tekort voor de kwalificatie eis, nu hield ik zelfs 1,4 sec. over zodat ik als
32e aan de race kon deelnemen.
Op zondag was de wind flink toegenomen en
stond dwars op het rechte eind (Veenslang). Tijdens de warming-up bleek je hier
toch wel veel hinder van te ondervinden. Maar ja, daar heeft iedereen last van
& maakt dus niets uit. De start was redelijk en ik zat al gauw aan de staart
van een leuk groepje wat qua rondetijden aan elkaar gewaagd was. Na enige ronden
ging er een motor stuk en deze rijder zocht niet direct de zijkant van de baan
op. Precies bij een snelle knik (ong. 200 km/h) zwalkte deze rijder van links
naar rechts en kon ik niet anders dan flink in de remmen gaan. Gevolg van deze
actie was dat het groepje helemaal uiteen viel en van een verdere strijd geen
sprake meer was. Enigszins eenzaam kwam ik als 27e over de streep.
Met de rondetijden was ik niet helemaal
tevreden, ook de constatering dat al die 'nieuwe' motoren meer in huis hebben
stemde mij ook niet helemaal tevree. Toch ben ik wel positief gestemd naar huis
gegaan met de wetenschap dat er nog steeds progressie in mijn rondetijden zit.
Chimay (B) 18 en 19 mei.
Vrijdagmorgen bijtijds afgereisd naar het
fraaie dorpje Chimay nabij de Franse grens. Na de middag kwamen wij aan en
hebben meteen het kampement opgebouwd. Later die middag hebben wij per fiets het
wel zeer fraaie en gezellige Chimay verkend. Op het 4.515 m lange stratencircuit
werd alweer voor de 71e maal in successie wegraces georganiseerd. een evenement
met een rijke historie, de groten der aarde hebben hier in het verleden gereden.
Kwamen er in het verleden veel buitenlandse rijders aan de start, anno 2002 is
het meer een Belgische aangelegenheid. Alleen bij de zijspannen nemen veel
Engelsen en Ieren deel.
Omdat het aantal 2 takt rijders de laatste
jaren steeds minder worden, rijden de 125 & 250cc gezamenlijk. De editie
2002 gaf wel een zeer bedroevend beeld. Er kwamen n.l. maar 9 rijders aan de
start. Dit is maar de helft van het aantal rijders wat zich had aangemeld.
Voorafgaande aan de races heb ik veel gelobbyd in Nederland, Duitsland en
Engeland om een vol startveld bij elkaar te krijgen. Jammer genoeg is dit niet
gelukt. Toch wel een beetje teleurgesteld dus, zo gaat de klasse langzamerhand
ter ziele.
Bereikte op vrijdagmiddag het kwik nog zo'n 33
gr (veel te warm), op zaterdag moesten we het doen met 15gr en dreigde het de
hele dag te gaan regenen. s'Morgens voorafgaande aan de trainingen had de
brandweer nog de 4 busstop chicanes schoongespoten. Zij hadden zich echter niet
aan de afgesproken tijd gehouden dus waren de busstops tijdens de 1e
tijdtraining van 09:30 uur nog drijfnat en zo glad als een aal. De motor functioneerde
goed en een voorlopige 4e tijd werd gerealiseerd. Voor aanvang van de 2e
training heb ik nog enkele kleine zaken aan de motor aangepast.
De baan was nu geheel droog en de aanpassingen
pakten goed uit. Elke ronde kon ik mijn rondetijd scherper zetten en ik bleek
2,5 seconde sneller te zijn geweest als vorig jaar. Tijdens de wedstrijddag was
het zonnig met een stevige bries. Het publiek kwam al zeer vroeg in grote
getale, dus met de ambiance kon het niet meer stuk. Onze race stond gepland om
15:30 uur. Het kwik was inmiddels gestegen naar 20gr dus zeer ideaal race weer.
De start was perfect en elke ronde waren de
tijden beter. Mijn snelste ronde zette ik in de voorlaatste ronde en deze bleek
weer 2 seconden sneller te zijn dan mijn snelste trainingstijd. Hier was ik dus
zeker zeer content mee. Als 5e kwam ik over de streep & als 3e in de 250cc
klasse. Hierdoor kon ik op het podium plaatsnemen voor de huldiging en de
bijbehorende beker in ontvangst nemen.
Super weekeinde gehad dus en ik kijk alweer
uit naar de editie 2003. Vooral over m'n rondetijd verbetering met wel ruim 4
seconden stemde mij zeer tevreden en doet de motivatie zeker goed.
Assen 4 - 5 mei.
26 duizendste van een seconde!
Er wordt wel eens gezegd "het gebeurde in
een fractie van een seconde". Wat zo'n fractie kan schelen heb ikzelf aan
den lijve kunnen ondervinden., maar daarover later.
Het vernieuwde TT circuit van Assen was het
strijdtoneel voor het verdelen van de ONK punten. Met als hoofdreden het
rennerskwartier ruimschoots te vergroten werd de baan verlegd. Ook werden
achterop het circuit twee bochten verlegd om grotere grindbakken te realiseren.
Na deze verbouwing hebben ze het gehele circuit voorzien van een nieuwe asfalt
toplaag. Het resultaat mag er zijn, de baan ligt erbij als een biljartlaken en
de grip is enorm.
Vrijdagavond zijn we afgereisd naar Assen.
Collega coureur Roland nam niet deel aan deze wedstrijd en ging mee ter
ondersteuning waar ik zeer blij mee was. Zaterdagmorgen regende het pijpenstelen
dus de bandenkeus was niet moeilijk. Eenmaal op snelheid op de baan waren de
veranderingen wel zo enorm dat je kon spreken van een nieuw circuit. Tijdens
deze 1e tijdtraining bleef het flink regenen en was het zicht zeer slecht maar
de grip op de natte baan was enorm.
Toch maakte het gebrek aan circuitkennis en
het zeer belabberde zicht het er niet gemakkelijk op. Elke ronde verbeterden
mijn tijden wel maar toch was ik niet tevreden. Vlak voor de 2e training stopte
het met regenen en ontstond er een droog spoortje. De bandenkeus moest gemaakt
worden en we hebben gegokt op opgesneden slicks. Regenbanden zouden totaal kapot
gereden worden. De bandenkeus pakte zeer goed uit, dit in tegenstelling tot vele
andere coureurs die nog tijdens de training banden moesten wisselen. Elke ronde
werden mijn tijden sneller totdat er een valpartij plaats vond en er code rood
gegeven werd.
Wij moesten terug naar de pitsstraat en nadat
de baan was vrij gegeven hadden we nog 8 min. trainingstijd. Vrij snel kon ik
aanpikken bij enkele snelle rijders waarna de tijden naar beneden vlogen. Dit
resultaat stelde mij tevreden en kon de definitieve startopstelling samengesteld
worden. Tot mijn verrassing stond ik niet op de startlijst voor de race! Om deel
te nemen moet je n.l. voldoen aan de kwalificatie eis van 107% van de snelste
tijd. Je zult het niet geloven maar 'let op' ik kwam 0,026 seconden tekort! Er
waren nog 8 coureurs die het niet hadden gehaald maar die hadden een veel
groter verschil.
Later heb ik wel vele positieve reacties
ontvangen wat mij wel weer motivatie opleverde. De reden dat ik er niet aan had
voldaan was dat ik meer gas had moeten geven. Maar als je ziet wat voor een
"kanonnen' er vooraan rijden met prijskaartjes van zo'n Fl 250.000 zul je
begrijpen dat daar niet tegenop te rijden is. s'Avonds heb ik nog wel met de
organisatie gesproken maar zij bleven bij de reglementen. de zondag heb ik dus
maar als toeschouwer door gebracht.
Met goede moed kijk ik echter alweer uit naar
de volgende race te Chimay (B) tijdens het pinksterweekeinde (18-19 mei).
Voorafgaande aan dat weekeind zal ik op donderdag 16 mei nog een training
afwerken op het circuit in Zolder (B).
Catalunya maart 2002.
De aftrap van alweer mijn 20e! raceseizoen
vond plaats op het circuit van Catalunya nabij Barcelona. Na vele
trainingsmogelijkheden naast elkaar te hebben gelegd kwam de 3 daagse
trainingsmogelijkheid op het circuit van Catalunya als beste uit
de bus. Op 29, 30 & 31 maart zijn hier de eerste meters van het seizoen 2002
gereden. Zeker omdat het circuit van Catalunya ultra snel is, is dit de perfecte
mogelijkheid om na 5 maanden weer snel met de enorme snelheden vertrouwd te
raken. Als je n.l. enige tijd niet gereden hebt moeten je ogen zich weer
aanpassen aan de hoge topsnelheden. Het circuit van Catalunya is ideaal om te
rijden. Diverse soorten, ook blinde, bochten met veel hoogteverschil en tevens
een zeer lang recht stuk complementeren dit 4.750 m lange circuit.
Het asfalt is zeer hobbelig maar heeft enorm
veel grip hetgeen echter wel een enorme bandenslijtage tot gevolg heeft. Niet
voor niets is dit circuit het officiële testcircuit van de Formule 1. Samen met
John van den Bosch (chauffeur) & Marcel van de Belt (catering &
tijdwaarneming) ben ik op woensdagmorgen 27 maart afgereisd naar Catalunya. De
enkele reis van 1550 km verliep voorspoedig echter naarmate wij zuidelijker
kwamen nam de wind en bewolking toe. Aangekomen op het circuit hadden wij de
grootste moeite om de tent op te zetten!
Eind januari lieten ze bij een Formule 1
regenbandentest de baan mbv tankwagens geheel onder water lopen bij gebrek aan
water. Op de vrijdag dat wij er waren was dat geheel niet nodig want het
hemelwater kwam de gehele dag met bakken uit de hemel. De regenbanden konden dus
gemonteerd worden & rijden maar. De motor moest toch ingereden worden en ik kon de baan dus rustig verkennen. De banden hadden grip genoeg dus kon hier goed
gereden worden.
s' Avonds heb ik nog contact gehad met een
collega coureur die in Calafat (zo'n 750 km zuidwaarts) aan
het trainen was. Daar was het met 24gr, een zonnetje & een strakblauwe hemel
perfect trainen! Hij had dan ook een zeer goede trainingsdag achter de rug.
Volgens de Spaanse weerberichten zou dat goede weer noordwaarts komen, dus hoop
deed leven. Op zaterdagmorgen was het nog bewolkt met 8 gr maar naarmate de dag
vorderde steeg de temperatuur naar 17 gr. Onder die omstandigheden is het rijden
een stuk aangenamer en kon ik ook diverse veranderingen uit proberen. Diverse
remblokken, uitlaten en remklauwen heb ik getest ik ben hierdoor weer een stuk
wijzer geworden.
Tijdens de laatste trainingsdag op zondag de
31e maart bleef de temperatuur lang op 8gr steken. Misschien was het de
omschakeling naar de zomertijd? De zon kwam al snel tevoorschijn en deed de
temperatuur naar 23 gr. stijgen. Super dus! De 3 daagse training werd dus goed
afgesloten. Alles heeft uitstekend gefunctioneerd en ik kwam al vrij snel in
mijn ritme. In totaal heb ik 126 ronden gereden wat resulteert in 596 km. Op
zondagavond hebben wij alles weer ingepakt en zijn wij huiswaarts gekeerd. De
terugreis verliep zeer voorspoedig, mede door de paasdagen want het was zeer
rustig op de snelwegen in Spanje en frankrijk. Op maandagavond om 21:15 uur
was het team weer gearriveerd bij de werkplaats in Delft, 3000 km verder.
De eerstvolgende race staat gepland op 4 &
5 mei op het vernieuwde circuit van Assen. Voor die tijd wil ik nog proberen om
een dag te trainen op het circuit van Zolder of de Nurbürgring.
De DAF racetruck heeft afgelopen winter een grote onderhoudsbeurt gehad zodat
hij er weer tegen kan. De reparaties zijn o.a: 2 complete nieuwe achterdeuren
die gemaakt & gemonteerd zijn door Lamboo
carrosseriebedrijf te Zoetermeer, zijn gespoten door Van Wijk
bedrijfswagenspuiterij te Stolwijk en beletterd zijn door La
Lettre reclamestudio te Pijnacker, de onderhoudsbeurt is uitgevoerd
door Van Essen bedrijfsauto's in De
Lier. Hij
verkeert dus in Top conditie.
Mijn dank gaat dan ook uit naar o.a. deze sponsors die het
tevens mogelijk maken dat ik in 2002 motorsport kon bedrijven op het huidige
niveau.
