Cadwell Park 12, 13 & 14 oktober.

De laatste races van het seizoen werden verreden op één van mijn favoriete circuits: het Engelse 'Cadwell Park'. Op donderdagmiddag de oversteek gemaakt van Hoek van Holland naar Harwich. Gelukkig was de zee vrij rustig gezien het feit dat ik niet over zeebenen beschik, en dat elke oversteek naar Engeland toch een flinke opgave is. Toch heb ik het er graag voor over want Engeland is zo'n mooi en prachtig land om te racen. De mensen aldaar zijn zo positief en vriendelijk. 

Rond middernacht kwamen wij aan op het circuit. Vrijdagmorgen alles gereed gemaakt en daarna deelgenomen aan de vrije trainingen. Onder zomerse omstandigheden (zon & 19 gr) verliepen deze boven verwachting. De rondetijden waren sneller dan ooit aldaar gereden. Op zaterdag was er enige bewolking maar het bleef gelukkig droog. s' Morgens één training van wel 8 minuten! Daarna 2 races in de 250cc en 1 race in de open klasse tot 1300cc. Door valpartijen moest zowel race 1 als race 2 herstart worden. In de 1e race werd ik 17e & in de 2e race 20e. De 3e race tussen al die dikke viertakt kanonnen vindt ik toch altijd wel het leukst. Op de rechte stukken vliegen ze je voorbij maar op de stuurgedeeltes kun je ze terug halen.  Uitslag race 3 = 23e. Net zoals op de vrijdag verliep ook de zaterdag voortreffelijk. 

Zondags werden de races door een andere organisatie georganiseerd. Wij mochten wel meedoen echter buiten mededinging. Hevige mist maakte het rijden echter onmogelijk, pas na de middag kwam er enige verbetering. Omdat het achter op het circuit in de heuvels nog mistig bleef werd de korte baan gebruikt. Dit korte gedeelte is zo kort dat het niets met racen te maken heeft, inhalen is er zeer moeilijk. Diverse coureurs vonden het te riskant en keerden huiswaarts. Na de verplichte (i.v.m. de verzekering) training van 3 ronden volgden 2 races van elk 8 ronden. Omdat wij buiten mededinging meereden diende er achteraan gestart te worden. 

Inhalen lukte soms en met maar 8 ronden was het ook zo weer voorbij. Snelste rondetijd die ik heb kunnen rijden was 41,3 seconden. Na in beide races gestart te zijn vanaf de 23e startplaats behaalde ik in elke race de 12e plaats. Veel plezier heb ik echter niet gehad op dit korte baantje, echter de twee voorgaande dagen maakten het gehele weekend toch goed. 
Op maandagmorgen vroeg ben ik weer afgereisd richting Harwich om de oversteek naar hoek van Holland te maken. De boot deinde heen & weer dus het was voor mij wederom een zware beproeving. 

Het seizoen 2000 & 1 zit er dus alweer op en de voorbereidingen voor komend seizoen zullen direct weer aanvangen. De afgelopen drie raceweekeinden waren zo goed verlopen dat het enthousiasme voor komend seizoen 100% is.

Spa-Franchorchamps op 6 & 7 oktober.

Dit circuit wordt wel de "Parel van de Belgische Ardennen" genoemd en bezorgt alleen al bij het horen van de naam 'Franchorchamps' de nodige kriebels. Het ligt in een prachtige, bosrijke omgeving en is als circuit zeer afwisselend en uitdagend. Spa-Franchorchamps is racen op z'n best en een ware test voor de coureurs. Lange stukken worden afgewisseld door snelle en langzame bochten. Dan heb je natuurlijk ook de wereldberoemde bocht "Eau Rouge" waar de mannen van de jongens worden gescheiden. Coureurs met een groot hart kunnen hier  zomaar tijd winnen.

"Eau Rouge" is een blinde bocht waar je volgas induikt, om vervolgens zonder al te veel zicht op waar je uit kan komen, steil omhoog rijdt. En dan proberen om het gas erop te houden om met de hoogst mogelijke snelheid boven te kunnen komen. Voor de toeschouwers is "Eau Rouge" een lust voor het oog en geldt als een constante uitdaging voor de coureurs. Toch blijft het altijd oppassen op dit circuit want Spa is verraderlijk. De temperatuur, hoogte en vochtigheidsverschillen zorgen ervoor dat roekeloze acties direct afgestraft worden.

Met de slechte ervaringen van vorig seizoen nog vers in het geheugen, ben ik op de vrijdagmiddag bijtijds afgereisd naar Spa. Op deze dag was het nog zomers weer maar in de Ardennen gelden, evenals in de Eifel, andere wetten wat het weer betreft. Om 07:30 uur op zaterdagmorgen werden wij dan ook verrast door een enorme regenbui. Na deze enkele bui duurde het nog heel lang voordat alles opgedroogd was. 

Onze eerste tijdtraining ving aan om 12:15 uur en toen was de baan gelukkig droog. De theoretisch uitgedachte afstelling pakte zeer goed uit en mijn tijd was 7 seconden sneller dan in het vorige seizoen op dit circuit. Hier was ik zeer content mee en ik maakte mij op voor de 2e tijdstraining. Met een temperatuur van wel 19 gr en een zonnetje verliep ook deze training naar wens. Wederom een tijdsverbetering van wel 3 seconden! Deze tijd bezorgde mij de 27e startplaats voor de race. Op zaterdagavond de motor nog geheel nagekeken om goed beslagen ten ijs te kunnen komen. Alles was Pico Bello in orde en alleen de weersgoden konden nog roet in het eten gooien.

Rijden op een nat Franchorchamps is als fietsen op ijs, voor het optimale rij plezier moet het gewoon droog zijn. Maar nu ook op zondagmorgen om 06:00 uur weer een zeer pittige regenbui. De race stond gepland om 15:00 uur dus er kon nog genoeg veranderen. Naarmate de dag vorderde droogde de baan op maar nam echter de wind wel flink toe. Omdat beide trainingen zo goed waren verlopen gierden de zenuwen me bijkans door de keel zo vlak voor de start. Maar ja, als je eenmaal onderweg bent dan is dat zo weer over.

De start was goed maar in de derde ronde kregen wij de rode vlag i.v.m een valpartij van de koploper. Daarna werd de complete race van 10 ronden over gereden. Zou ik dit wel halen i.v.m de afgepaste hoeveelheid brandstof? Als het goed zou zijn wel maar 100% zekerheid had ik niet. Zonder helpers en met een korte tussentijd voor de herstart haal je niet veel uit dacht ik. Na een redelijke start verloor ik de aansluiting en heb ik de race in mijn eentje uit gereden. De 19e plaats was mijn deel. 

Ondanks het 'alleen' rijden heb ik mijn trainingstijd wederom met 3 seconden kunnen verbeteren. Ten opzichte van de 2000 editie ben ik dus 13 seconden sneller rond gegaan. Het gehele jaar heb ik niet zo'n fijn weekend gehad met zoveel progressie. Komend weekend (12, 13 & 14 oktober) hoop ik deze lijn voort te kunnen zetten op het Engelse circuit Cadwell Park. Dit is het laatste race weekend van het seizoen 2001 waarna ik mijn pijlen ga richten op het seizoen 2002.

ONK races Assen op 29 & 30 september.

Op het circuit van Assen werden de laatste races verreden tellend voor het ONK. Diverse kampioenschappen waren nog niet beslecht waaronder de 250cc klasse. Tevens was het de laatste mogelijkheid om op de huidige baan te racen. De bulldozers stonden n.l. al klaar om de baan op diverse secties te wijzigen. Hierdoor ontstaat o.a. een groter rennerskwartier en wordt er een grotere tunnel aangebracht zodat de vrachtwagens (racetrucks) niet steeds de baan hoeven over te steken. Hopelijk staat de nieuwe versie van de baan mij beter aan dan de huidige. Het 'huidige' circuit kan ik n.m.l niet kwalificeren als mijn favoriete circuit. 

De weersomstandigheden waren op zaterdag prima. Tijdens de eerste training functioneerde motor niet optimaal, maar reed ik toch mijn snelste tijd van het seizoen. Zeer tevreden over dit resultaat begon ik met een 'licht'  aangepaste motorafstelling aan de tweede training. Ik wilde echter wederom mijn tijden scherper stellen hetgeen door een te favoriete rijstijl niet geheel lukte. Weliswaar zeer constante tijden, echter geen verbetering van de trainingstijd uit de eerste training. De kwalificatie-eis doorstond ik ruimschoots voor de wedstrijd.

Zaterdagavond nog alles eens goed nagelopen aan de motor en bijtijds de kribbe opgezocht om op zondag goed beslagen ten ijs te komen. Op zondagmorgen had het nog flink geregend zodat de warming-up training verreden werd op regenbanden. Naarmate de dag vorderde herstelde het weer zich goed en hadden we een droge baan. 

Diverse fans (o.a. mijn ouders) kwamen visite om mij aan te moedigen voor de race. De start was redelijk, toch verloor ik door vele rij foutjes de aansluiting en kwam ik als 29e over de finish. Na de goede trainingsresultaten had ik er echter wel meer van verwacht zodat ik niet geheel tevreden huiswaarts keerde. 

Komend weekeinde (6 & 7 oktober) neem ik deel aan het Belgisch Kampioenschap op het zeer roemruchte circuit van Spa - Franchorchamps. 

Race weekend Brno, 8 & 9 september. 

Op woensdagmiddag 5 september vertrokken wij vanuit Poeldijk naar Brno en komen wij tot zo'n 70 km voor Neurenberg. Aldaar de nacht doorgebracht en op donderdagochtend om 08:45 uur weer vertrokken. De grens met Tsjechië (Waidhaus - Rozvadov) neemt echter 3 uur in beslag om over te komen i.v.m de drukte, de papieren en de benodigde stempels.

• In de file

  voor de

  Tsjëchische grens.

Wij hadden berekend dat wij om ongeveer 18:00 uur zouden arriveren op het circuit. Wij moesten echter dwars door de plaatsen Pilzen (Plzn) en Praag wat voor de nodige vertraging zorgde. 

Toen wij de afslag 'Ostravice Grand-Prix' circuit afkwamen ontbrak verder alle bewegwijzing naar het circuit toe, en moest er in het donker gezocht worden. In plaats van de berekende 18:00 uur was het al 22:30 uur eer wij op het circuit aankwamen. Een knappe tegenvaller dus.

Op vrijdagmorgen hebben wij het kampement opgezet en kon ik de baan op bij een temperatuur van slechts 11 graden maar het was gelukkig droog. s' Middags was er een tijdtraining als kwalificatie voor de races van het weekend. In totaal heb ik die dag 51 ronden kunnen rijden.

Na de eerste vrije training kon ik concluderen dat wat ik altijd al had gedacht, dat het circuit van Brno het mooiste circuit is waar ik ooit gereden heb. Het 5403 m lange circuit ligt middenin de bossen met enorme hoogteverschillen. Het verschil tussen het laagste en hoogste punt bedraagt maar liefst 74 meter! De motor heeft het hier dus zwaar te verduren. Door de vele hoogteverschillen heb je hier enorm veel blinde bochten zodat de moeilijkheidsgraad erg hoog ligt. Het duurt dus wel even voordat je deze baan kent.

Zaterdagmorgen werden wij wakker met regen wat de gehele dag zou aanhouden. De regenbanden konden er dus in. Na een vrije training s' morgens, volgde een wedstrijd in de 'open klasse' waar vele 1000cc motoren aan deelnamen. In de vele bochten die dit circuit telt zijn deze zware motoren wel bij te houden, aangezien een 250 er' veel wendbaarder is, maar bergopwaarts en op het rechte eind heb je het nakijken. Als 20e passeerde ik de finish. 

In de vrije training in de middag heb ik nog enkele veranderingen uitgeprobeerd. Tijdens de vrije training op zondagmorgen hadden wij een baan met nog vele natte stukken. Ook in de "Old Man Race" voor rijders boven de 40 hadden wij dezelfde baanconditie. Nu waren er ook veel zware 4-takt machines aan de start en de eindklassering was een 12e plaats. Na de middagpauze begon het echter weer te regenen en keerden vele rijders huiswaarts, maar Paul en ik zijn de gehele middag nog op het circuit gebleven om te trainen. Omdat wij maar met twee rijders op de baan waren leek het wel een privé training. 

Op de vele stukken bergopwaarts stroomde het regenwater je gewoon tegemoet. Wij hebben hier veel regen en rijervaring opgedaan wat zeker van pas zal komen tijdens de nog komende wedstrijden.

Toen de regen echter met bakken tegelijk uit de hemel viel, zijn wij gestopt en dat was juist op tijd want er stak een enorme wind op zodat wij met 5 personen aan de tentstokken hingen om te zorgen dat alles op de grond bleef staan. Tussen de windvlagen door alles snel opgeruimd en om 17:45 uur vertrokken wij vanaf Brno weer richting Delft. Onze privé chauffeur John zette de truck om 02:45 uur stil zo'n 60 km voorbij Neurenberg. Op maandagmorgen vertrokken wij om 09:00 uur en waren wij om 19:15 uur weer veilig thuis na 2400 kilometer.

Ondanks de niet fraaie weersomstandigheden hebben wij toch een goed weekend beleeft. Het circuit van Brno is met stip gestegen naar de nummer 1 van mijn favoriete circuits.

Nurburgring, 19 augustus.

Na de vele commotie tijdens de afgelopen race te Assen (12/13 aug) zijn wij zaterdagmorgen vroeg aangeland op het circuit de Nurburgring. Nu luidt het aloude spreekwoord: " bij de buren is het gras altijd groener". Hier bij onze Oosterburen verloopt echter alles zeer " Punktlich" en heerst er een zeer positieve motorsportsfeer die mij zeer aanspreekt. 

De weersomstandigheden op de trainingsdag waren super. De 1e training verliep redelijk, toch liep de motor niet optimaal in z'n toptoerental gebied zodat er nog wel gesleuteld diende te worden. Tijdens de 2e training liep de motor al weer beter en had ik ong. 600 rpm op de top gewonnen. Ondanks de snellere tijden van 0,5 seconden was ik toch niet helemaal tevreden. Van zaterdag op zondagnacht had het nog flink geregend en hield ik mijn hart vast voor het verdere verloop van de racedag. Om 08:50 uur was de warming-up: de baan had nog vele natte plekken. Toch kon er nog goed gereden worden. 

De motor die ik op zaterdagavond nog op enkele punten veranderd had liep redelijk. Voor de race nog enkele veranderingen toegepast. Na de start kon ik echter geen vuist maken tegen het Duitse motorgeweld. De meeste rijden met 2000 & 2001 modellen waarvan de meerderheid is voorzien van zeer snel 'kit' materiaal. Na een lange race kwam ik als 19e over de finish. 

Overigens kreeg ik na de race een aanbod: " van een Duits team, waar ik veel contact mee heb, om hun motor ( bouwjaar 2000 met een kit uit 2001 ) over te nemen. Het is een 'zeer snelle' Yamaha waarmee om de Duitse en Europese titel wordt gestreden. Toch denk ik dat het prijskaartje vele malen boven de begroting uitkomt. Ik vermoedt dat de vraagprijs in de buurt van de DM 35.000 ligt.

Assen-Rizla Racing Days 11 & 12 augustus.

Voorafgaande aan dit weekend ben ik afgelopen donderdag 9 augustus afgereisd naar het circuit van Zolder. Hier kan ik vrij trainen van 09:00 uur tot 11:00 uur. Deze training verliep naar wens en de motor functioneerde goed. Op vrijdag werd de truck richting Assen gestuurd voor het Rizla Race Weekend. Voor dit weekend hadden e motorraces samen met auto races georganiseerd. Ondanks vel wind was het weer op zaterdag uitstekend te noemen. Tijdens de eerste training had ik alleen problemen op het rechte stuk, door de enorme tegenwind tegen kon de motor het in vol 6 het moeilijk trekken. Door enkele veranderingen toe te passen hoopte ik het probleem op te kunnen lossen. Deze 2e training zou echter zeer rommelig verlopen. 

Na ongeveer 7 min. training werd deze stilgelegd vanwege een enorme valpartij van 2 rijders. De klok bleef echter doorlopen en het 2e deel duurde ook maar 7 minuten. Ondanks de veranderingen had de motor het nog steeds moeilijk. Ik had dan wel 700 rpm gewonnen maar dit was nog veel te weinig. Toch was mijn snelste tijd goed genoeg om aan de kwalificatie eis te voldoen. Omdat er op zondagmorgen vroeg er nog steeds zoveel wind was heb ik wederom de versnellingsbak en gearing aangepast. Gedurende de ochtend begon het echter te regenen en kon het banden - pokerspel beginnen. Een keuze maken was dus moeilijk, zeker ook door de vele auto's die de baan aardig vervuild hadden. 

Vlak voor de wedstrijd kwam er een droog spoor en vertrok een ieder op slicks. Echter vlak na de start begon het achterop het circuit te regenen en veranderde de baan in een gladde piste. Vele valpartijen volgden en na de 5e ronde volgde code rood. Dit betekende gelijk einde van de race. Uiteraard leverde deze situatie verhitte discussies op die echter niets opleverde. Rode draad gedurende het gehele evenement was toch een gebrekkige organisatie. 

Komend weekeinde volgt alweer de volgende wedstrijd op de Nurburgring in Duitsland.

De 1e training van 2001 in Kroatië.

Als voorbereiding op het wegraceseizoen 2001 heb ik gekozen voor een trainingsweek op het circuit van Rijeka in Kroatië. Nu hoor ik u denken: wat moet je nu toch in Kroatië? daar moet je toch om de landmijnen heen slalommen? Niets is echter minder waar omdat de oorlog 600 km verder plaats heeft gevonden. Kroatië ligt n.l. in het noorden van Joegoslavië en is gespaard gebleven van de vreselijke oorlog die in dat land heeft gewoed.

De keuze voor deze locatie kwam tot stand na de vele trainingsmogelijkheden, o.a in Frankrijk en Spanje, naast elkaar te hebben gelegd. In Rijeka wordt de mogelijkheid geboden om de gehele dag vrij te kunnen trainen. Hetgeen betekend dat je na elke verandering en afstelling van de motorfiets, direct de baan weer op kan om het uit te testen. Als je, zoals in Spanje en Frankrijk, ingedeeld bent in groepen dan moet je telkens weer wachten totdat jouw groep weer aan de beurt is. De tijdswinst op dit circuit hier is dus essentieel van belang voor het team.

Ook het feit dat ik op een 'snel' circuit wilde trainen en het tijdstip, 2 weken voor de 1e race op Assen, speelde mee. Het circuit van Rijeka heeft een rijke race historie. Tot en met 1990 stond dit circuit jaarlijks op de Grand Prix kalender. Dat er na 1990 geen toonaangevende evenementen op dit circuit hebben plaats gevonden is te zien aan de conditie van de baan en het rennerskwartier. Alsof de tijd heeft stil gestaan. Het is enorm zonde dat er voor dit fraaie circuit geen investeerders meer te vinden zijn.

Het circuit bestaat uit een serie snelle, soms blinde bochten met 2 snelle rechte stukken. De totale lengte is 4225 meter met vele hoogte verschillen. Het asfalt is echter zeer hobbelig en hier en daar lopen de scheuren dwars door het wegdek. Ondanks de niet geheel goede baancondities kan men er zeer goed rijden. Jammer overigens dat deze baan niet iets dichter bij Delft gesitueerd is want deze baan ligt mij wel. De afstand van Delft naar Rijeka is toch nog 1430 km. Men moet dan ook nog terug, wat resulteert in een totale afstand van 2860 km.

Na 2 dagen reizen kwamen wij op zondagavond in het donker op het circuit aan. Op maandagmorgen hebben wij het kampement opgezet. Gaandeweg de dag liep de temperatuur op tot wel 17 gr, dus dat beloofde wat voor de rest van de week. s' Middags begon ik met het inrijden van de totaal gereviseerde motor op het voor mij totaal onbekende circuit. Naarmate de week vorderde zakte de temperatuur drastisch tot de 8 gr. s' Nachts zelfs tot rond het vriespunt! Ook de windkracht nam toe. Door de regenstormen op donderdag kwamen wij niet aan het rijden toe. De plaatselijke bevolking had voor deze weersomslag wel een verklaring: de jaarlijkse Bula (winddepressie) was enkele weken verlaat en kwam precies in onze trainingsweek eventjes langs. Voor het 10e achtereenvolgende jaar werd deze trainingsweek georganiseerd  en dit weerbeeld was nog niet eerder vertoond. 

Ondanks de niet ideale weersomstandigheden heb ik zeer veel trainingskilometers kunnen maken. 720 om precies te zijn. Diverse dingen heb ik uitgeprobeerd en de motor functioneerde perfect. Mijn nieuwe race-overall zat als gegoten hetgeen het rijden alleen maar verbeterde. 

Enigszins tevreden over deze trainingsweek zijn wij op vrijdagavond weer aan de thuisreis begonnen. De grenzen liepen zonder noemenswaardig oponthoud en op zaterdagavond om 22:00 uur stonden wij weer in Delft. Maar ook deze rit was de moeite waard, de waanzinnige mooie wegen en de natuurlijke omgeving in Oostenrijk, Slovenië en Kroatië maakte er voor mij toch weer een snoepreisje van. 

M. vr. gr. GERTJAN.

250 cc startnummer '55'